எந்தை

கருவறையில் ஒளிந்த எனை
வீட்டின் முகப்பறைக்கு கொண்டு வந்தாய்

பொய்கள் பல சொல்லினும்
புன்னகை மாறா உந்தன் முகம்

லெனினும் கம்யுனிசம் விளக்கிய நீ
திரும்வெம்பாவை சொல்லியது என்னுள் ஆச்சர்யமே

துயரங்கள் நான் தந்தபோதும்
தோழமையாய் உந்தன் கரம்

தோல்விகள் நான் கண்டபோது
தோழானாய் நீ நின்றாய்

என் கைக்குட்டைகள் அறியா கண்ணீர்கள்
உன் மடி நனைத்தது நிஜம்

செயற்கரிய செய்துவிட்டு
சிந்தனையுடன் நீ நிற்பாய்

உன்னை நான் பார்த்த நாட்களை விட
அதிசயித்து பார்த்த நாட்களே அதிகம்

உன் பிம்பமாய் நான் நின்றபோது
எனக்கே என்னுள் பெருமிதம்

என் துயரங்கள் சோகங்கள் தாங்க
தோழானாய் தோள் கொடுக்க
ஈரேழு ஜென்மம் எடுத்தாலும்
எந்தையாய் வந்துவிடு